Artystyczna wizja dotycząca ceramicznych kielichów
„B&W Blooming Vertebrae” to kielich, który łączy w sobie skojarzenia z anatomią i wzrostem roślinnym. Forma przywodzi na myśl kręgosłup — segmentową, rytmiczną strukturę — która jednocześnie zaczyna się „rozkwitać”, tracąc swoją pierwotną funkcję i przechodząc w stan organicznej ekspansji.
Czarno-biała kolorystyka wzmacnia kontrast między strukturą a miękkością formy. Obiekt wydaje się jednocześnie stabilny i niestabilny — jakby balansował między konstrukcją a rozkładem, porządkiem a spontanicznym rozrostem.
Należąc do serii „Living Vessels”, kielich funkcjonuje nie tylko jako naczynie, lecz jako forma doświadczania — obiekt, który zmienia percepcję prostych gestów, nadając im cielesny, niemal intuicyjny wymiar.
Choose your form.
Proces tworzenia obiektu sztuki użytkowej
Kielich powstaje w procesie ręcznego modelowania, w którym forma budowana jest stopniowo, często poprzez segmentowe narastanie bryły. Struktura rozwija się rytmicznie, nawiązując do powtarzalnych układów obecnych w naturze.
Kluczową rolę odgrywa praca z angobą. Powierzchnia pokrywana jest wielokrotnymi warstwami czerni i bieli, które następnie są częściowo ścierane, odsłaniane i ponownie nakładane. Ten proces pozwala uzyskać złożoną, głęboką strukturę wizualną — pełną przejść, przetarć i napięć tonalnych.
Szlifowanie nie służy wygładzeniu, lecz wydobyciu warstw i podkreśleniu ich wzajemnych relacji. Dzięki temu powierzchnia zyskuje charakter przypominający organiczną tkankę lub strukturę kostną.
Każdy egzemplarz jest unikatowy — stanowi zapis procesu, w którym powtarzalność gestu spotyka się z nieprzewidywalnością materiału.
O artystce
Angelika Stefaniak to rzeźbiarka i artystka wizualna, której praktyka rozwija się wokół form niejednoznacznych — zawieszonych między organizmem a obiektem. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu (2024), pracuje intuicyjnie, pozwalając materii współdecydować o ostatecznym kształcie prac.
Jej twórczość koncentruje się na procesach wzrostu, deformacji i relacyjności. Tworzy obiekty, które przypominają fragmenty ciał, struktury biologiczne lub byty w stanie przejściowym. Interesuje ją napięcie między kontrolą a utratą kontroli oraz moment, w którym forma zaczyna funkcjonować jako coś „żywego”.
