Artystyczna wizja dotycząca szklanej patery
„Dual Structure” to seria mis i pater, w których szkło laboratoryjne zostaje przesunięte z obszaru czysto użytkowego w stronę obiektu o rzeźbiarskiej obecności. Materiał kojarzony z precyzją i sterylnością zostaje tu poddany procesowi estetycznego napięcia.
Kluczowym motywem jest podwójność — każdy obiekt funkcjonuje jednocześnie w dwóch stanach. Z jednej strony pozostaje przedmiotem użytkowym, z drugiej staje się formą do oglądania, analizowania i doświadczania. Ta dwoistość ujawnia się w relacji między powierzchnią matową a błyszczącą, między ciężarem wizualnym a lekkością formy.
Obiekty z serii nie narzucają jednej interpretacji — raczej otwierają pole dla indywidualnego doświadczenia, w którym codzienny gest użycia staje się bardziej świadomy i zmysłowy.
Proces tworzenia obiektu sztuki użytkowej
Każda patera i misa powstaje w procesie ręcznego formowania szkła laboratoryjnego, które wymaga precyzyjnej kontroli temperatury oraz tempa pracy. Materiał w stanie plastycznym reaguje na najmniejsze zmiany, dlatego proces opiera się na uważnym prowadzeniu jego zachowania, a nie pełnej kontroli.
Formy kształtowane są indywidualnie, bez użycia powtarzalnych matryc, co pozwala zachować unikatowość każdego egzemplarza. Istotnym elementem procesu jest praca z powierzchnią — budowanie kontrastu między matowością a połyskiem poprzez sposób obróbki, chłodzenia i wykończenia szkła.
Po uformowaniu obiekty przechodzą proces stabilizacji termicznej, który utrwala ich strukturę i zapewnia trwałość użytkową. Ostatecznie powstaje obiekt, który łączy laboratoryjną precyzję materiału z subtelną nieregularnością gestu, pozostając jednocześnie przedmiotem użytkowym i rzeźbiarskim.
O artystce
Katarzyna Krej to polska artystka wizualna i projektantka szkła. Jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu (dyplom w pracowni profesorów Zbigniewa Horbowego i Małgorzaty Dajewskiej), a swój warsztat doskonaliła również na Staatliche Akademie der Bildenden Künste w Stuttgarcie.
Katarzyna Krej to artystka i projektantka, która pracuje ze szkłem jako materiałem na granicy technologii i rzeźby. W centrum jej praktyki znajduje się eksperyment z formą użytkową — przedmiotem, który nie rezygnuje z funkcji, ale jednocześnie zaczyna działać jako obiekt kontemplacyjny.
Jej podejście wyrasta z uważnej obserwacji procesu materialnego. Interesuje ją szkło jako substancja wymagająca precyzji, a jednocześnie zdolna do subtelnych odchyleń, które nadają formie indywidualny charakter. Krej buduje obiekty, które nie są całkowicie kontrolowane — powstają w przestrzeni między intencją a reakcją materiału.
