Artystyczna ceramiczna lampa stołowa Blossom – Patrycja Ryba

4 255,00 

  • Nazwa: Lampa  Stołowa „Blossom”

  • Artystka: Patrycja Ryba

  • Materiał: Szamotowa glina 

  • Kolor: Piaskowy/Beżowy

  • Wymiary: 41 cm (wysokość) / 22 cm (szerokość) / 25 cm (głębokość)

  • Waga: 5 kg

  • Transport: 5-6 tygodni
Kategoria:

Artystyczna wizja dotycząca ceramicznej lampy

„Blossom” rozwija język organicznego brutalizmu, w którym surowość materiału spotyka się z biomorficzną ekspresją formy. Lampa przypomina fragment geologicznej struktury — jakby była odlewem procesu narastania, erozji i rozkwitu jednocześnie.

Kompozycja oparta jest na kontraście: ciężka, rytmiczna podstawa o pionowych żłobieniach stabilizuje formę, podczas gdy górna część rozchyla się w miękkim, asymetrycznym układzie przypominającym organiczny rozkwit. Całość balansuje między architektoniczną dyscypliną a naturalnym chaosem wzrostu.

Światło nie pełni wyłącznie funkcji użytkowej — staje się elementem, który wydobywa strukturę i zmienia jej odbiór, ujawniając porowatość i głębię materiału.

Proces tworzenia obiektu sztuki użytkowej

Lampa „Blossom” powstaje z ceramiki o wysokiej ziarnistości, która pozwala uzyskać efekt surowej, mineralnej powierzchni przypominającej piaskowiec.

Forma budowana jest warstwowo — dolna część powstaje w oparciu o rytmiczną, pionową strukturę żłobień, natomiast górna część rozwija się bardziej swobodnie, poprzez stopniowe deformowanie i otwieranie bryły.

Po uformowaniu obiekt jest suszony, a następnie wypalany w wysokiej temperaturze, co utrwala jego porowatą, matową strukturę. Szkliwo (jeśli użyte) nie maskuje powierzchni, lecz podkreśla jej geologiczny charakter i zróżnicowanie.

Efektem jest lampa, która funkcjonuje jak rzeźbiarski fragment krajobrazu — zawieszony pomiędzy architekturą a naturą, strukturą a wzrostem.

O artystce

Patrycja Ryba to projektantka i architektka, założycielka Oneko Studio, która w swojej praktyce łączy myślenie przestrzenne z intuicyjnym podejściem do ceramiki. Wywodząc się z architektury, traktuje glinę jak materiał konstrukcyjny, ale jednocześnie pozwala jej wymykać się rygorowi projektu.

Jej prace powstają na styku precyzji i eksperymentu. Interesuje ją moment, w którym struktura przestaje być czysto funkcjonalna i zaczyna działać emocjonalnie — jako obiekt, który buduje relację z przestrzenią i światłem. W ceramice poszukuje języka, który łączy architektoniczną logikę z organiczną nieregularnością.