Biały ceramiczny wazon rzeźbiarski z kamionki – Aneta Kocia

3 890,00 

Rzeźbiarski wazon autorstwa Anety Koci, wykonany ręcznie z białej kamionki z grubym szamotem. Biomorficzna forma zbudowana z przenikających się, miękkich brył nadaje obiektowi charakter autonomicznej rzeźby. Chropowata, nieszkliwiona powierzchnia podkreśla naturalność materiału i sprawia, że struktura ceramiki zmienia się wraz ze światłem.

Każdy fragment został uformowany ręcznie, dzięki czemu obiekt pozostaje pojedynczym, niepowtarzalnym egzemplarzem.

Artystka: Aneta Kocia
Rok: 2025
Materiał: biała kamionka z grubym szamotem
Technika: ręczne budowanie techniką wałka
Kolor: naturalna biel
Powierzchnia: matowa, nieszkliwiona, wyraźnie strukturalna
Wymiary: wys. 52 cm, szer. 55 cm
Wypał: 1240°C
Charakter: unikat, pojedynczy egzemplarz
Sygnatura: logo artystki
Certyfikat: autorski certyfikat dołączony do obiektu
Transport: 5-6 tygodni

Kategoria: Marka:

O artystycznym wazonie

Wazon Anety Koci znajduje się na granicy ceramiki użytkowej i rzeźby. Jego funkcję sygnalizuje niewielki otwór umieszczony w najwyższej części bryły, podczas gdy pozostała forma rozwija się swobodnie w przestrzeni.

Obiekt powstał z kilku przenikających się, zaokrąglonych wolumenów o różnej wielkości i proporcjach. Nie jest symetryczny i nie posiada jednego oczywistego frontu. Oglądany z różnych stron zmienia swoją sylwetę, odsłaniając kolejne wypukłości, przewężenia i zagłębienia. Dzięki temu może funkcjonować jako centralny element wnętrza również bez dodatkowej kompozycji.

Charakterystyczna dla pracy Anety Koci jest relacja pomiędzy miękką, organiczną bryłą a surowością ceramicznej materii. Zaokrąglone kształty mogą przywoływać skojarzenia z formami biologicznymi, procesem wzrostu czy strukturami występującymi w naturze. Jednocześnie gruboziarnista kamionka nadaje obiektowi mineralny, niemal skalny charakter.

Powierzchnia pozostała nieszkliwiona. Widoczny gruby szamot, niewielkie nierówności i pojedyncze naturalne inkluzje są integralną częścią estetyki obiektu. Nie zostały ukryte pod szkliwem ani doprowadzone do idealnej gładkości. Szczególnie w bocznym i naturalnym świetle drobna struktura tworzy liczne mikrocienie, podkreślając przestrzenność bryły.

Forma została wykonana ręcznie techniką wałka i wypalona w temperaturze 1240°C. Ręczny proces budowania pozostaje czytelny w subtelnych nieregularnościach kształtu oraz w nieidealnie geometrycznej krawędzi otworu. Są one naturalnym śladem pracy z materiałem i sprawiają, że nie istnieje drugi identyczny egzemplarz.

Wazon przeznaczony jest do suchych kompozycji z gałęzi, traw, suszonych kwiatów, korzeni i innych form roślinnych bez użycia wody. Może być również eksponowany samodzielnie jako obiekt rzeźbiarski.

Do obiektu dołączony jest autorski certyfikat, potwierdzający jego pochodzenie i unikatowy charakter.

Pielęgnacja

Do codziennego usuwania kurzu najlepiej używać delikatnej, suchej ściereczki. Obiekt można czyścić z użyciem wody. Ze względu na nieszkliwioną, porowatą powierzchnię należy unikać silnych detergentów, produktów barwiących oraz uderzeń.

O artystce

Aneta Kocia Stowarzyszenie Sztuki Użytkowej TwórAneta Kocia jest ceramiczką, projektantką i absolwentką Akademii Sztuk Pięknych. W swojej gdańskiej pracowni tworzy obiekty, w których tradycyjna praca z gliną spotyka się ze współczesnym myśleniem o formie. Każdy z nich powstaje ręcznie i pozostaje pojedynczym, niepowtarzalnym egzemplarzem.

Punktem wyjścia dla jej twórczości jest natura, nie tyle rozumiana jako zbiór konkretnych kształtów, ile jako nieustanny proces wzrostu, przemiany i rozpadu. Organiczne bryły, oszczędna kolorystyka oraz surowe, wyraźnie wyczuwalne faktury nadają jej ceramice charakter form odnalezionych w naturze, choć niemożliwych do jednoznacznego nazwania.

W pracach Koci funkcja często staje się jedynie punktem wyjścia. Wazon czy misa mogą być użytkowane zgodnie ze swoim przeznaczeniem, ale równie naturalnie funkcjonują jako autonomiczne obiekty rzeźbiarskie. Artystkę interesuje materialność gliny, jej ciężar, kruchość i ślady pozostawione przez ręczny proces budowania. To właśnie niedoskonałość powierzchni, nieregularność i subtelne różnice pomiędzy formami tworzą ich indywidualny charakter.

Za oszczędnym językiem jej prac kryje się również refleksja nad relacją człowieka z naturą, przemijaniem i zmiennością materii. Dzięki temu obiekty Anety Koci nie są jedynie dekoracyjnymi elementami wnętrza. Zachowują własną obecność i pozostawiają przestrzeń na osobistą interpretację odbiorcy.