Artystyczna wizja dotycząca ceramicznego wazonu
Forma wazonu „Spódnica” wyrasta z fascynacji technologią plisowania rozwiniętą przez Issey Miyake, lecz zostaje przekształcona w język ceramiki – miękkość tkaniny ulega kondensacji, przechodząc w ciężką, kamionkową strukturę o niemal tektonicznym charakterze. Rytmiczny układ plis przywołuje zarówno fałdy materiału, jak i geologiczne warstwowania, budując napięcie między tym, co organiczne, a tym, co strukturalne.
Praktyka Aleksandry Went sytuowana jest na pograniczu rzeźby i sztuki użytkowej. Wazon „Spódnica” staje się próbą zatrzymania zjawisk efemerycznych – miękkiego ruchu tkaniny, falowania powietrza – i przekształcenia ich w trwałą formę. To, co ulotne, zostaje unieruchomione, a jednocześnie zachowuje w sobie ślad ruchu.
Istotnym punktem odniesienia pozostaje natura rozumiana jako proces: erozja, pęknięcie, rytm i powtarzalność struktur. Obiekt, choć funkcjonalny, opiera się jednoznacznej klasyfikacji – balansuje między użytkowością a autonomią rzeźby, skupiając uwagę na fizyczności materii i zagęszczonym doświadczeniu czasu.
Proces tworzenia obiektu sztuki użytkowej
Bryła wazonu budowana jest z jednego plastra gliny, w którym ręcznie wycinane są plisy przy użyciu nożyka. Ten precyzyjny, powtarzalny gest stanowi podstawę formowania obiektu i jednocześnie zapisuje rytm pracy oraz upływ czasu.
Proces ma charakter powolny i intuicyjny – artystka nie narzuca formie ostatecznego kształtu, lecz pozwala jej wyłaniać się w dialogu z właściwościami materiału. Struktura gliny, jej podatność na deformację oraz napięcia powstające podczas pracy współtworzą ostateczny wygląd obiektu.
Na powierzchni pozostają widoczne ślady gestu, drobne niedoskonałości i naturalne zróżnicowanie materii. Nie są one korygowane, lecz świadomie eksponowane jako integralny element pracy. W ten sposób proces formowania nie zostaje ukryty – przeciwnie, staje się istotną warstwą znaczeniową, zapisem czasu i działania wpisanym w strukturę wazonu.
Aleksandra Went to doświadczona artystka wizualna i rzeźbiarka, której edukacja ukształtowała się na Wydziale Rzeźby gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie uzyskała dyplom w 2003 roku. Przez wiele lat współtworzyła rozpoznawalny duet Karska/Went, realizując projekty z obszaru fotografii i filmu. Ich prace znalazły się w znaczących kolekcjach instytucjonalnych, m.in. w Zachęcie, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski oraz Muzeum Nomus.
O artystce
Aleksandra Went Od 2019 roku artystka rozwija indywidualną praktykę, skupiając się na ceramice w autorskiej pracowni. Jej aktualne realizacje koncentrują się na przenikaniu się rzeźby i funkcji użytkowej, badając granice między tymi obszarami. Went rezygnuje z ornamentalności na rzecz oszczędnych, wyważonych form i autentyczności materiału. Tworzone przez nią obiekty — niekiedy powstające we współpracy z markami takimi jak Perler Design — odzwierciedlają uważność wobec właściwości gliny oraz inspirację procesami geologicznymi, które stanowią ważny punkt odniesienia w jej twórczości.
